آشنایی با انواع روش های کاشت مو و مزایا و معایب هر یک از آن ها

کاشت مو تنها درمان قطعی طاسی است که تا به امروز شناخته شده است. از این رو در این مقاله به بررسی کامل انواع روش‌های کاشت مو می پردازیم.

کاشت مو به روش FUT

دراین روش نوار پوستی برداشته شده از ناحیه بانک مو توسط پرسنل مجرب زیرمیکروسکوپ به واحدهای 1، 2، 3 یا 4 مویی تقسیم می‌شود. این کار تحت بزرگنمایی میکروسکوپ صورت می‌گیرد، بنابراین احتمال آسیب به ریشه‌های مو بسیار کم بوده و از طرفی دیگر سایز گرافت‌ها بر اساس تعداد موهای موجود در واحد مو متفاوت می‌باشد.

انواع روش های کاشت مو
انواع روش های کاشت مو

این بدین معناست که واحدهای تک‌موئی ضخامت کمتری دارند، واحدهای ٢موئی کمی ضخیم‌تر و واحدهای 3 یا 4مویی به‌مراتب ضخامت بیشتری دارند. همین امر باعث می‌شود پزشک در محل کاشت مو که معمولا واحدهای تک مویی را در جلوی خط مو پیوند می‌نماید، سوراخ‌هایی با سایز کوچکتر ایجاد نماید.

در این روش برش در قسمتی از پوست در ناحیه بانک مو ایجاد می‌گردد و نواری پوستی شکل به‌نام فلپ (FLAP) از پشت سر برداشت می‌گردد (طول آن بستگی به روش جراح و معمولاً فاصله بین گوشهای بیمار و عرض آن بستگی به معاینه دقیق جراح و میزان انعطاف پذیری پوست بیمار دارد).

نوار پوستی برداشت شده زیر میکروسکوپ توسط پرسنل مجرب به واحدهای مو که شامل واحدهائی با یک،دو، سه یا چهار تارمویی می‌باشد تقسیم می‌گردد که هر کدام از این واحدها یک واحد فولیکولی نامیده می‌شوند. بدیهی است که در این روش آسیب به ناحیه بانک مو کمتر بوده و نواحی بالا و پائین نوار برداشت شده سالم باقی می‌ماند تا در صورت نیاز در مراحل بعدی مجدداً مورد استفاده قرار گیرد.

در این روش نیاز به یک کار گروهی میان پزشک متخصص، پرسنل متخصص خرد کردن نوار پوستی به واحدهای موی مجزا (Cutter) و پرسنل مجرب جهت وارد کردن واحدهای مو در سوراخ های ایجاد شده (Implanter) می‌باشد. کارکرد مناسب تمام پرسنل به همراه پزشک تاثیر مستقیم در نتیجه کاشت مو خواهد داشت.

مزایای روش FUT

در این روش نیاز به کوتاه کردن موهای پشت سر قبل از عمل نمی‌باشد و حتی امکان کاشت موهای بلند نیز وجود دارد. بالغ بر %95 موهای برداشت شده به‌صورت سالم پیوند زده می‌شود (میزان آسیب به ریشه‌های مو به‌دلیل استفاده از میکروسکوپ بسیار کم است).
همین نکته باعث برتری این روش نسبت به روش FIT در افرادی که میزان بانک موی محدودی دارند می‌باشد. موهای ناحیه پشت سر و کنار سر آسیب ندیده و بقیه پوست جهت برداشت در مراحل آتی سالم باقی می‌ماند.
معایب روش FUT
در صورت عدم تسلط پزشک امکان آسیب و باقی ماندن جوشگاه در ناحیه پشت سر وجود دارد. در این روش پزشک مجرب قادر به ترمیم ناحیه برداشت پوست می‌باشد به‌طوریکه هیچ‌گونه آثاری از جوشگاه باقی نماند.

کاشت مو به روش FUE یا (FIT)

در این روش واحدهای مو به صورت تک‌تک برداشت و در ناحیه طاسی پیوند می‌گردد.
مزایای روش FIT
در این روش برش جراحی در ناحیه پشت سر ایجاد نمی‌گردد. بنابراین احتمال ایجاد جوشگاه به صورت خطی وجود ندارد همچنین این روش در کسانی که پوست سر سفت و غیر قابل انعطاف دارند قابل استفاده می‌باشد.

معایب روش FIT

مدت زمان عمل طولانی تر و نیاز به تعداد جلسات بیشتری می‌باشد. نیاز به کوتاه کردن موهای ناحیه کنار و پشت سر می‌باشد.
ولی بزرگترین نقطه ضعف در این روش تخریب ١۰ تا ۵۰% از واحدهای مو در ناحیه برداشت شده می‌باشد که بستگی به نوع پوست، ضخامت مو، و نوع مو (در موهای فر و مجعد امکان تخریب ریشه ها بیشتر است) دارد.

کاشت مو به روش ترکیبی

انواع روش های کاشت مو
انواع روش های کاشت مو

در این روش با ترکیب دو روش FIT و FUT به‌طور همزمان در یک جلسه تعداد زیادی گرافت حدود ۶۰۰۰ گرافت (بالغ بر ١۵۰۰۰ تار مو) پیوند می‌گردد. که در افرادی که میخواهند در یک جلسه پیوند کامل انجام دهند و طاسی وسیع دارند قابل انجام می‌باشد.

کلینیک پوست و پیوند موی بیمارستان گاندی از معدود مراکزی است که باحضور پزشک عضو انجمن جهانی پیوند موی طبیعی از هر دو روش FIT ،FUT و یا در موارد محدود ترکیب هر دو روش جهت پیوند موی طبیعی استفاده می‌نماید.

کاشت موی بلند

در روش کاشت موی بلند که به‌طور اختصاصی در کلینیک پوست و پیوند موی طبیعی کلینیک گاندی و توسط دکتر محسن پیروزهاشمی انجام می‌پذیرد موهای بلند برداشت شده از ناحیه پشت سر در ابعاد ٢ تا ٨ سانتی متربه صورت بلند در ناحیه مورد نیاز پیوند می‌گردد.

کاشت موی بلند فقط در روش FUT قابل انجام است. با این روش نیازی به کوتاه کردن موها در خانم‌ها نمی‌باشد و در آقایان توصیه می‌شود جهت رسیدن به تصویری مطلوب‌تر تمام موها در اندازه‌ی دو سانتی‌متر کوتاه شود. در کاشت موی بلند در خانم‌ها و آقایان مو‌ها در اندازه‌ی دو تا هشت سانتی‌متری در منطقه‌ی نیازمند پیوند می‌گردد.

لازم به ذکر است با توجه به بلند بودن موهای بانک مو و استتار خط بخیه لابه‌لای موها، فرد می‌تواند به‌راحتی در محل کار خود حاضر شود و نیز این روش، روش انتخابی جهت انجام پیوند مو در افرادی است که از کلاه‌گیس استفاده می‌نمایند.

کاشت مو از بدن به سر یا روش BHT

موهای اهدایی معمولا از قسمت تراشیده سر، برای مثال پشت یا کنار سر، گرفته می‌شود. اما اگر بیمار در این نواحی از سر موی کافی نداشته باشد، بعضی از عمل‌های کاشت مو قابل انجام نخواهد بود.

یکی از دلایل نداشتن بانک موی کافی ریزش موی معمول و دلیل دیگر این است که به دلیل کاشت مو در گذشته نمی‌توان دیگر از پوست سر به عنوان ناحیه اهدا کننده استفاده کرد.

نتایج کاشت مو با موی اهدایی نامناسب معمولا رضایت‌بخش نیست، چرا که ریزش مو را فقط در حد جزیی جبران می‌کند. به علاوه جای زخم ناشی از عمل جراحی جلب توجه خواهد کرد.

معیارهای ارزیابی مناسب بودن کاشت موی بدن بر سر یا BHT – شاخص بدنه‌ی اهداکننده

از تکنیکی خاص به نام شاخص بدنه‌ی اهدا کننده یا TDI برای تعیین امکان سنجی BHT استفاده می‌شود. TDI برای ارزیابی ناحیه اهدا کننده برای پیوند موی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد:

  • تراکم مو باید بالای 40 فولیکول در سانتی‌متر مربع باشد
  • شباهت بین موی بدن و سر
  • تعداد فولیکول‌های حاوی 2 تا 3 فولیکول مو
  • وسعت منطقه اهداکننده
  • طول موی بدن

این نکته را به بیمارانی که قصد عمل BHT دارند یادآوری می‌کنیم که این روش آخرین راه ‌حلی است که متخصصین برای کاشت مو از آن بهره می‌گیرند و میزان موفقیت آن قابل پیش‌بینی نیست. بنابراین بیماران متقاضی BHT باید از شرایط و معیارهای جراحی، برای مثال TDI مناسب، به طور کامل برخوردار باشند.

این درمان در شرایط خاص به بیمارانی توصیه می‌شود که پیش از این کاشت مو انجام داده‌اند یا این که نتایج عمل‌های قبلی‌ آنها طبیعی نیست و بر روند زندگی‌شان اثر گذاشته است.

با توجه به نکته‌های گفته شده تمام متقاضیان روش BHT باید درباره مناسب بودن این عمل، شرایط و نتایج آن به تفصیل با متخصص کاشت مو مشورت کنند. در هر حال عمل باید توسط جراح مجرب کاشت مو انجام شود، چرا که کاشت مو به روش برداشت مو از بدن به تجربه، دانش و مهارت‌های جراح در انجام عمل بستگی دارد.

روش پیوند موی ریش بر سر

استخراج موی ریش و فولیکول صورت می‌تواند نسبت به روش‌های سنتی چالش برانگیزتر باشد. پوست صورت در مقایسه با پوست سر متحرک‌تر است و زوایای موی صورت معمولا عمیق‌تر است. این ویژگی‌ها برداشت مو از صورت را دشوارتر می‌کند. بسیاری از تکنیک‌های خودکار و رباتیک استخراج مو که برای موی سر طراحی شده‌اند، قادر به برداشتن موهای صورت نیستند. استخراج دستی مو تا به امروز کاربردی‌ترین و بهترین روش استخراج موی صورت بوده است.

نتایج

موهای صورت، در مقایسه با موی دیگر قسمت‌های بدن، مرحله رشد (آناژن) طولانی‌تر دارند و مدت کوتاهی در مرحله استراحت (تلوژن) می‌مانند. این به این معنی است که هر موی صورت پیوند شده، در بیشتر اوقات دارای فولیکول موی در حال رشد است.

این ویژگی منجر می‌شود موهای صورت برای مدت زمان طولانی‌تری در محل قرار گیرند و موی بلندتری را به وجود بیاورند که به حجم موهای پیوند شده اضافه می‌کند. تارهای ضخیم‌تر موهای ریش هم حجم بیشتری در منطقه پیوندی ایجاد می‌کنند.

فال حافظ کوکا