با دانش آموزی که تکلیف نمی نویسد چه کنیم؟

با شروع مدارس شاید بتوان گفت که یکی از مهم ترین دغدغه های والدین انجام تکالیف فرزندشان می شود، برخی دانش آموزان هستند که نمی خواهند مشق بنویسند و این ممکن است برای والدین آن ها دردسر هایی ایجاد کند.

چند راهکار برای انجام بهتر تکالیف مدرسه توسط کودک
چند راهکار برای انجام بهتر تکالیف مدرسه توسط کودک

نکته حایز اهمیت این است که اگر شما از همان سال‌ های اول مدرسه برخی قوانین انجام تکلیف را برای فرزندتان در خانه اجرا کنید، او یاد خواهد گرفت که تا سال‌ های آخر تحصیل‌ اش به این قوانین پایبند باشد.

در ادامه این مقاله نحوه برخورد با کودک و دانش آموزی که تکلیف انجام نمی دهد را برای شما ارائه کرده ایم. با پرشین استار همراه باشید؛

روش های تشویق دانش آموزی که تکلیف انجام نمی دهد

1. اختصاص فضایی برای انجام دادن تکالیف

یک نقطه آرام و ساکت برای کودک خود درنظر بگیرید تا او هنگام نوشتن تکالیفش کاملا حواسش جمع باشد.
مراقب باشید مواردی که حواس او را پرت می کند، مانند، تلویزیون و موسیقی، در محیط وجود نداشته باشد. برای به حداقل رساندن رفت و آمدها، اجازه ندهید کودکان کوچک تر مزاحم بزرگ ترها شوند.

2. برای هر کودک فضای مربوط به خودش را ترتیب دهید

به منظور به حداقل رساندن جروبحث و حواس پرتی، برای هر یک از کودکان خود، فضایی منحصر به خودشان در نظر بگیرید تا با توجه کامل تکالیف شان را انجام دهند.

3. هنگام انجام تکالیف، فناوری را دور نگهدارید

هنگام انجام تکالیف مدرسه ، کودکان نباید از موبایل و تبلت و یا هر نوع فناوری که حواس آنها را به جایی دیگر معطوف می کند، استفاده کنند.

4. برنامه ای منظم برای او آماده کنید

اگر کودک تان برنامه منظم روزانه داشته باشد، خود به خود به سراغ کارهایش می رود. می توانید بین برنامه های او، زنگ تفریح هم اختصاص دهید.

مثلا می توانید به او بگویید پس از مدرسه می تواند یک ساعت استراحت کند و به سراغ تکالیفش برود.هر کدام از تکالیفش را هم که انجام داد، 15 دقیقه استراحت کند و سپس به سراغ کار بعدی برود.

5. توقعات تان را از او روشن و مشخص بیان کنید

کودکان باید بدانند که نسبت به تکالیف شان از آنها چه انتظاراتی دارید. با آنها در این خصوص با حوصله صحبت کنید. برای او مرز تعیین کنید و در خصوص قوانین تان نیز ثابت قدم باشید.

6. از او تعریف و تمجید کنید

کودکان از اینکه کاری کنند شما به آنها افتخار کنید لذت می برند. البته می توانید هر از گاهی برای اینکه انگیزه او را در انجام دادن تکالیفش افزایش دهید، برای او جایزه ای تهیه کنید. البته این کار نباید دایما صورت گیرد تا تاثیرگذار باشد.
وقتی کودک تان تکالیف خود را به خوبی انجام می دهد، به او بگویید از اینکه مرتب و منظم و فعال است، به او افتخار می کنید.
خیلی مهم است به طور دقیق و واضح به او بگویید که به چه دلیل از او راضی و خشنود هستید.

7. هرگز به او رشوه ندهید

رشوه دادن بدترین روشی است که برخی از والدین به کار می برند. در این صورت کودکان صرفا به منظور به دست آوردن امتیازات مادی کاری را انجام می دهند و هرگز از خود کار لذت نمی برند و حتی ممکن است، درس های شان را نیز یاد نگیرند. رشوه دادن فقط انگیزه کودکان را از بین می برد.

8. گاهی اوقات برخی از رفتار های نامناسب را نادیده بگیرید

توجه زیاد نشان دادن به کودکان، مثلا زمانی که تکالیف شان را انجام نمی دهند و یا کاری را که وقتش نیست، انجام می دهند، آن رفتار نامناسب را تشدید می کند. بنابراین در این گونه مواقع، صبوری به خرج داده و آرام بمانید. هرگز عصبانیت به خرج ندهید.

9. انجام تکالیف، مسئولیت اوست نه شما

خیلی مهم است که کودک تان از همین زمان، مسئولیت های خود را بشناسد. مثلا اگر دفتر یا کتابش را در مدرسه جا گذاشت، اگر خودش راه حلی پیدا کرد، عالی است اما اگر نتوانست، شما به او کمک نکنید و بگذارید با عواقب سهل انگاری خود روبه رو شود.

10. اگر لازم است، بگذارید کودک تان توبیخ شود

اگرچه این لحظات هم برای شما و هم برای او دردناک و سخت خواهد بود، اما او باید در قبال کارهای خود احساس مسئولیت کند و با پیامدهای اعمالش رو به رو شود.

نقش والدین در انجام تکالیف دانش آموزان

مهم‌ترین نکته‌ ای که والدین باید به آن توجه کنند این است که خانه باید همیشه محلی برای آرامش گرفتن اعضای خانواده باشد پس با قرار‌دادن قوانین دست و پاگیر و خشونت‌آمیز، این آرامش را از فرزندان خود دریغ نکنید.

هیچ پدر و مادری موظف نیستند پا به‌ پای فرزندشان تکلیف انجام دهند، اما هرچه که بیشتر تلاش کنند (منظور تلاشی توأم با آرامش است) فرزندان منظم‌ تر و موفق‌ تری تربیت خواهند کرد.

اگر در حین انجام تکالیف فرزندتان خسته شدید یا کاری داشتید که باید به آن رسیدگی می‌کردید، به جای پرخاش و دادزدن و “زودباش بنویس” گفتن، یکی دو ساعت تعطیلی اعلام کنید.

بهترین برنامه برای انجام تکالیف بچه‌ ها این‌ گونه است که یک‌ ساعت استراحت به آن‌ها بدهید تا خستگی مدرسه و راه از تن شان بیرون برود و بعد برای آن‌ ها زمان‌بندی‌ های لازم به هر درس را بیان کنید و فرزندتان را موظف کنید در همان ساعات مشخص‌ شده تکالیفش را انجام دهد.

اگر بچه بازیگوشی دارید، بالای دفترش ساعت بزنید به عنوان مثال با مداد بنویسید : “این یک صفحه را از ساعت 14 تا 14:30 باید بنویسی.” و بعد خودتان را مشغول انجام کارهایتان نشان دهید، اما حواس تان به فرزند تان باشد و او را از راه دور کنترل کنید.

اگر کودک به دلیل بازیگوشی و بی‌ توجهی در همان زمان مقرر شده از سوی شما، قسمتی از تکالیف مدرسه‌اش را نتوانست انجام دهد، اشکالی ندارد. در این خصوص با کودک وارد بحث و مشاجره نشوید، فرزند شما باید یاد بگیرد مسئولیت کار هایش به عهده خودش است، نه به عهده والدینش.

جملاتی که هرگز نباید به فرزند خود بگویید

1. تو با درس خواندنت آبروی مرا در مدرسه بردی

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که این جمله را به بچه خود گفته باشید، اما باید بدانید که این جمله اساسا یک جمله غلط است. آبروی هیچ خانواده‌ ای وابسته به درس خواندن یا نخواندن فرزندشان نیست.

پس شما والدین محترم این حس را در خودتان به وجود نیاورید که اگر فرزند شما خوب درس نخواند، آبروی تان می‌رود و اجازه بدهید بار منفی نگاه افسوس‌ انگیز معلم را خودش به دوش بکشد تا بدین وسیله یاد بگیرد که تلاش کند تا دوباره کسی به این‌ گونه نگاه نکند و برایش افسوس نخورد.

2. من جواب معلمت را چی بدهم؟

شاید این جمله را هم بار ها و بار ها به فرزند خود گفته باشید. این جمله هم جزو جملاتی است که به فرزند شما به‌ صورت غیرمستقیم القا می‌کند که باید والدینش جواب‌ گوی خطاهای او باشند؛ درحالی‌که چنین نیست. بگذارید او یاد بگیرد طوری زندگی کند که بتواند خودش جواب‌ گوی خواسته‌های جامعه‌ اش باشد و برای هر عملکردی منتظر و وابسته به حمایت شما نباشد.

اگر فرزند شما از نظر انجام امور مربوط به مدرسه ضعیف عمل می‌کند، این مشکل میان او و معلمش است و باید بتواند یاد بگیرد این میان خوب مدیریت کند تا مشکل را برطرف سازد.

3. حالا که تکالیفت رو ننوشتی باید بیدار بمونی و تا صبح بنویسی

دانش‌ آموزان زیادی را صبح‌ ها خواب‌آلود سر کلاس می‌بینم و می‌تواند بیان‌گر این باشد که تا دیروقت مشغول نوشتن تکالیف شان بوده‌اند؛ در حالی‌که واقع امر این است که تکلیف‌ ننوشتن دانش‌آموزان باید امری باشد میان او و معلمش و خانواده باید صرفا در این مسئله پشتیبانی کند، نه دخالت مستقیم.

تنها بخش مربوط در مسئله تکلیف نوشتن به والدین، ایجاد شرایط مناسب در خانه برای انگیزه داشتن جهت انجام تکلیف است.

به عنوان مثال خانواده فقط موظفند برای کمک در تسریع نوشتن تکالیف فرزندان خود، چند ساعت موبایل، تبلت، کامپیوتر و هر نوع وسیله بازی را ممنوع اعلام کنند؛ نه این‌ که در طول زمان تکلیف نوشتن از کنار فرزند خود تکان نخورند و او را تا نیمه‌ های شب برای نوشتن تکالیفش بیدار نگه‌ دارند.

اگر فرزند شما تکالیفش را ننوشت، به او بگویید که باید فردا خودش با معلمش صحبت کند و توضیح بدهد و اگر معلم توضیح او را نپذیرفت هر تصمیمی ‌که معلمش می‌گیرد، همان را باید اجرا کند.

منابع : نمناک – حمیدرضا حسینی مهر