آیا می دانید تفاوت برنده ها و بازنده ها در چیست؟

در جامعه ما برنده بودن به عنوان نماد موفقیت شناخته است. برنده بودن در زندگی هدف نهایی هر فردی است، کسی بازنده بودن را انتخاب نمی کند.

تفاوت برنده ها و بازنده ها
تفاوت برنده ها و بازنده ها

سیدنی جی. هریس نویسنده ای سرشناس و واقع گرا در کتاب ” برنده و بازنده ” به ارائه طرز تفکر و عملکرد برنده ها و بازنده ها در عرصه ی زندگی پرداخته است.

در ادامه این مقاله همه ی تفاوت های بین برنده ها و بازنده ها در طرز تفکرشان را برای شما ارائه کرده ایم. با پرشین استار همراه باشید؛

1. برنده همیشه بخشی از راه حل است اما بازنده همیشه بخشی از مشکل است.

2. برنده همیشه برنامه ای دارد اما بازنده همیشه برای هر کاری بهانه ای می آورد.

3. برنده می گوید : “بگذارید این کار را برای شما انجام دهم.” اما بازنده می گوید : ” این کار من نیست. ”

4. برنده برای هر مشکلی راه حلی می بیند اما بازنده برای هر راه حلی مشکلی را می بیند.

5. برنده می گوید : ” ممکن است دشوار باشد اما ممکن است. ” اما بازنده می گوید : ” ممکن است امکان پذیر باشد اما خیلی سخت است. ”

6. وقتی یک برنده اشتباه می کند، می گوید : ” من اشتباه کردم ” اما وقتی یک بازنده اشتباه می کند، می گوید : ” این تقصیر من نبود. ”

7. برنده متعهد به انجام کاری می شود اما بازنده فقط وعده می دهد.

8. برنده ها رویاهایی دارند اما بازنده ها فقط برنامه ریزی می کنند.

9. برندگان می گویند : ” من باید کاری انجام دهم. ” اما بازندگان می گویند : ” کاری باید انجام شود. ”

10. برنده ها بخشی از تیم هستند اما بازنده ها همیشه تنها و جدا از تیم هستند.

11. برنده ها سختی کشیدن در کوتاه مدت را برای به دست آوردن سود بلند مدت تحمل می کنند اما بازنده ها سود کوتاه مدت را انتخاب کرده و در دراز مدت سختی می کشند.

12. برنده ها فرصت ها را می بینند اما بازنده ها مشکلات را می بیند.

13. برنده ها به برد / برد اعتقاد دارند اما بازنده ها بر این باورند که برای به پیروزی رسیدن باید کسی را از دست بدهند.

14. برنده ها پتانسیل را می بینند اما بازندگان گذشته را می بینند.

15. برنده ها آنچه می گویند را انتخاب می کنند اما بازندگان آنچه را انتخاب می کنند، می گویند.

16. برنده ها از استدلال های سخت اما کلمات نرم استفاده می کنند اما بازنده ها از استدلال های نرم اما کلمات سخت استفاده می کنند.

17. برنده می داند که نارسایی های او جزیی از شخصیت وجودی اوست و در حالی که می کوشد تا آثار ناگوار این نقایص را به زداید هرگز تاثیر آنها را انکار نمیکند اما بازنده از این که خود و یا دیگران به نقایص وی آگاهی یابند، هراسان است.

18. برنده ثروت اندوزی را وسیله ای برای لذت بردن از زندگی می داند. اما بازنده مال اندوزی را هدف خود قرار میدهد،‌ بنابراین گذشته از میزان انباشت ثروت، هیچ گاه نمی تواند خود را برنده محسوب کند و هرگز برنده نمی شود.

19. برنده ها خودشان باعث می شوند که چیزی اتفاق بیفتد اما بازنده ها منتظر اتفاقات هستند.

20. برنده می داند که کدام تصمیم ها را به طور مستقل بگیرد و کدام یک را پس از مشورت با دیگران اما بازنده نسبت به برندگان حسادت کرده و دیگر بازندگان را حقیر می شمارد.

21. برنده روی پای خود می ایستد و از اینکه دیگران به او تکیه کنند، احساس تحمیل شدن نمی کند اما بازنده به کسانی که از خودش قوی ترند، تکیه می کند و عقده های خود را بر سر افراد ضعیف تر از خویش خالی می کند.

22. برنده در وجود یک آدم بد، خوبی ها را می جوید و روی همین قسمت کار می کند اما بازنده در وجود یک انسان خوب، بدی ها را می جوید و از این رو، به سختی می تواند با دیگران همکاری کند.

23. برنده می داند که چگونه می توان جدی بود، بی آن که خشک و رسمی باشد اما بازنده غالبا خشک و رسمی است زیرا، فاقد توانایی جدی بودن است.

24. برنده ارزش های اخلاقی را به عنوان تنها منبع قدرت حقیقی می شناسد اما بازنده چون در باطن، برای ارزش های اخلاقی احترام اندکی قایل است بیش از ظرفیت خویش در جهت کسب منابع قدرت بیرونی تلاش می کند.

25. برنده دیگران را نکوهش می کند ولی آنها را می بخشد اما بازنده چنان بزدل است که قادر به نکوهش دیگران نیست و چنان حقیر است که قادر به بخشیدن دیگران هم نیست.

منبع : quora